Sporters Vermoeidheids Syndroom (SVS)

We kennen allemaal wel dat gevoel waarbij je 's morgens moe opstaat, geen goesting hebt om te trainen, jezelf slap en lusteloos voelt, het gevoel hebt dat je niets meer kan,...

Dit komt bij iedereen wel voor, maar na een goede nachtrust of enkele recuperatiedagen ben je er normaal terug bovenop. De batterijen zijn snel terug opgeladen. Het kan echter gebeuren dat dit niet meer zo goed lukt, of erger nog helemaal niet meer lukt. Naar analogie met het CVS noem ik dit het SVS (Sporters Vermoeidheids Syndroom).

Tot nu toe spreekt men in de literatuur enkel over het OTS (overtrainingssyndroom), maar deze term is volgens mij niet juist. Het gaat over véél meer dan trainen alleen. De relatie DRAAGKRACHT - DRAAGLAST is verstoord, en dit gedurende soms een heel lange periode.

Wat hierachter zit is dat we allemaal bij een normale sportbeleving of stressbeleving het stresshormoon cortisol vrijzetten. Deze cortisol gaat op zijn beurt de neurohormonen dopamine (motivatiehormoon), noradrenaline ('drive'hormoon) en serotonine (genietershormoon) beïnvloeden.

Normaal worden deze hormonen terug 'gereset' in de rustperiode die volgt op de inspanningsperiode. Maar wannneer er te weinig recuperatieperiodes voorzien worden tov de geleverde inspanningen of wanneer er wat mentale stress bovenop de fysieke stress bijkomt, dan dreigt dit systeem te ontsporen met alle gevolgen vandien. Niet zelden is een mentale tik de druppel die de emmer doet overlopen, al was het maar omdat de dikwijls perfectionistisch ingestelde atleet hier geen vat op heeft en de stresshormonen hun eigen ding doen, of je 't nu wilt of niet.

 

3 Kenmerken : 1) MOTIVATIE is weg (neurohormoon dopamine)

                         2) ENERGIE is weg (neurohormoon noradrenaline)

                         3) GENIETEN is weg (neurohormoon serotonine)

 

Meestal is 1 van deze kenmerken dominant aanwezig. Wat we dikwijls bij duursporters zien is dat de energie weg is. Dit uit zich meestal in het gevoel van 'niet meer diep te kunnen gaan'. Dikwijls herpakt dit een beetje na een korte rustpauze maar dat gevoel blijft terugkomen na enkele inspanningsdagen. Alsof je recuperatiesysteem niet meer werkt.

Ik heb hier sinds halverwege jaren '90 veel expertise in opgebouwd en heb geprobeerd de onderliggende mechanismen te ontwarren. Uiteraard is elk geval anders en dient ook persoonlijk bekeken te worden.  

Momenteel zijn er goede testen om zowel de fysieke als de mentale overbelasting aan te tonen en op te volgen.